Het is alweer ruim twee maanden geleden dat we iPads aan de eerstejaarsstudenten Scheikunde en Farmaceutische wetenschappen uitgeleend hebben. Uiteraard blijft scheikunde practicum onderwijs voor een groot deel gewoon ‘handen uit de mouwen’ labwerk, maar de iPad blijkt daarbij toch een handig ondersteunend apparaat. Naar aanleiding van de ervaringen tot nu toe, en ook een enquête onder studenten, kunnen we een aantal dingen opmerken.
Ten eerste kunnen we in ieder geval de blijde constatering maken dat vrijwel alle studenten aangeven hun iPad elke dag bij zich te hebben. Dit klinkt wellicht logisch, maar is toch een goede indicatie dat het apparaat geapprecieerd wordt, maar ook geïntegreerd is in het dagelijks leven van de student. Verder wordt de ipad gemiddeld tot vaak gebruikt, zowel thuis als op de universiteit (maar ook onderweg). Een interessante observatie is dat toch aardig veel studenten van te voren niet wisten dat ze een iPad zouden mogen gebruiken tijdens hun studie. Ze waren wel over het algemeen behoorlijk positief over het idee toen ze het eenmaal hoorden!
De iPads worden, zoals wel verwacht, vooral veel gebruikt voor e-mail en internet (waarbij vooral de Blackboard website een bekende is natuurlijk). Ik heb ook al een docente horen zeggen dat er door deze groep studenten meer gemaild lijkt te worden dan de vorige jaren, waarin waarschijnlijk de iPad ook een handje helpt. Verder wordt veel gebruik gemaakt van de online studiemateriaal zoals studiehandleidingen en slides, welke over het algemeen via BlackBoard gevonden worden. Verder zullen we niet ontkennen dat veel studenten ook fan zijn van spelletjes spelen op de iPad, en deze lijken net wat populairder dan andere applicaties. Over het algemeen genomen lijkt de iPad toch echt vooral een apparaat voor internet, e-mail en het bekijken van documenten, iets waar ik hem persoonlijk ook verreweg het meeste voor gebruik.
De studenten hebben redelijk positief gereageerd wat betreft de inzet van de iPads tijdens practica, en zijn positief over de inzet van de instructievideo’s die tot nu toe gemaakt zijn. We denken echter dat de meerwaarde van de instructievideo’s, wat betreft het verlichten van de onderwijslast van de practicumbegeleiders, vooral tot zijn recht zal komen in toekomstige practica. Pas dan komen namelijk de wat ingewikkeldere opstellingen aan bod, waarvoor ook al een aantal video’s zijn gemaakt. Waarschijnlijk zal er bij volgende practica, wanneer er wat meer voorbereidingstijd mogelijk is (nu kwamen de iPads nogal kort voor de aanvang van de practica aan), meer gebruik gemaakt worden van de combinatie iPad & instructievideo’s. In ieder geval geven de studenten sterk aan dit soort dingen in de toekomst vaker te willen zien (evenals de inzet van weblectures en het gebruik van de iPads voor het ‘live toetsen’ tijdens colleges).
Iets waar in het practicumonderwijs nog echt aan gewerkt moet worden, is een allesomvattend digtaal labjournaal wat werkt op de iPad. Dit heeft voor een deel natuurlijk te maken met het feit dat de iPad toch nog een erg nieuw apparaat is, waarvoor veel dingen nog niet erg ver zijn uitontwikkeld. Maar dat is de prijs die je betaalt om proefkonijn te spelen! Ook moeten we beseffen dat een hoop toepassingen nog gebruikt en ontdekt zullen worden, en mede doordat we ondertussen ook een aantal docenten van iPads hebben voorzien, denken we dat deze meer en meer aan de slag zullen gaan met digitale leermiddelen en de iPads!
Bij de aanvang van het project stelden we ons de vraag of de iPad een toegevoegde waarde had voor het taalonderwijs. Dat heeft het zonder meer. Met de iPad in de groep kunnen we in een kleinere groep heel eenvoudig video’s bekijken en bespreken, audio afspelen en opnemen, teksten schrijven (met name e-mailen) en teksten lezen. Het voordeel van de iPad is dat het een handzamer formaat heeft dan een laptop en iedereen (ongeacht taalniveau, herkomst, mate van computergeletterdheid) ermee kan werken. (Met de aanstaande software-update wordt dit vermoedelijk nog eenvoudiger omdat we de apps dan onder andere kunnen rangschikken naar soort in mapjes).
(meer…)
Het belang van leren op de werkplek wordt algemeen erkend, maar de ondersteuning van dit leerproces kan nog worden verbeterd. De nieuwe mogelijkheden van hedendaagse technologische hulpmiddelen bieden daartoe kansen. Op het moment dat studenten hun onderwijs niet meer in de reguliere universiteitssetting volgen maar op de werkplek van een stage-instelling, is een deel van de leerfaciliteiten ineens niet of moeilijker beschikbaar: interactie met medestudenten wordt minder vanzelfsprekend en het contact met docenten is beperkter. Tevens neemt het leerproces andere vormen aan. Formeel leren op de universiteit maakt plaats voor meer informeel leren op de werkplek. (meer…)
De iPad testen we nu een kleine 8 weken in ons taalonderwijs. Voorafgaand aan het project hebben we een kleine enquête gehouden onder docenten Nederlands. We hebben ze gevraagd hoe ze dachten over de iPad in het hoger onderwijs en meer in het bijzonder in het taalonderwijs. De meningen waren weliswaar verdeeld, maar over het algemeen meende men dat de iPad geschikter zou zijn voor het reguliere onderwijs (denk aan een college moderne letterkunde of een onderzoekscollege kunstsociologie), dan voor het taalonderwijs. Dit is wellicht te verklaren als je denkt aan de doelgroep en het feit dat je een taal moet leren toepassen. Het is een zeer interactieve vorm van onderwijs. De doelgroep is ook minder homogeen dan bij een reguliere universitaire studie. Denk maar aan de leeftijd, de culturele achtergrond, leerstijl, enzovoort. (meer…)
De iPhone is klein, plat en zou daarom gemakkelijk mee te nemen moeten zijn op de werkplek. Of dit ook werkelijk het geval is, vroegen we aan een co-assistent die voor haar Geneeskunde-opleiding stage loopt op de polikliniek Chirurgie. Inderdaad maakt het formaat van de iPhone hem ideaal om mee te nemen. Toch signaleerde de co-assistent een probleem. Doordat de iPhone zo glad is, kan hij gemakkelijk uit de jaszak van de doktersjas glijden. Het is een kwetsbaar toestel dat je niet ongestraft op de grond kunt laten vallen, dus vond zij het veiliger de iPhone in de broekzak te stoppen. Dit maakt de “bereikbaarheid” van het toestel natuurlijk wel iets minder gemakkelijk. Ik begreep dat de nieuwe iPhone 4 rubber bumpertjes rondom het toestel heeft. Mogelijk blijft hij daardoor beter in je zak zitten. (meer…)
De iPad is bijzonder gebruiksvriendelijk. Dit was een van de redenen waarom we voor dit device gekozen hebben. Zowel docenten als studenten (met verschillende leeftijden, achtergronden en leerstijlen) moeten het apparaat zonder ingewikkelde handleiding direct kunnen gebruiken. Voor we de iPad echter zo hadden ingericht dat dit ook kon, hebben we een aantal stappen uitgevoerd zoals het toegankelijk maken voor het wifi-netwerk, het instellen van een e-mailaccount en het installeren van apps (programma’s voor de iPad). (meer…)
Het gebruikersgemak van de iphone is spreekwoordelijk. Het apparaat heeft vijf knoppen en een aanraakscherm (of aai-scherm, om de i-terminologie te blijven). Het is een beetje verwarrend om de “home” knop niet op het scherm maar juist daaronder te vinden, maar dat heeft te maken met de beperkingen van het iphone-operating system: er kan maar één applicatie tegelijk draaien en met de home-knop onderbreek je een applicatie en ga je naar het hoofdmenu. Een betere naam zou dan ook een “escape”of “control-break” knop zijn.
Het aanraakscherm is een zegen omdat dat allerlei nieuwe vomen van interactiviteit toelaat: één, twee of meer vingers tegelijk, tikken, slepen, schuiven, etc kan allemaal een andere betekenis worden gegeven en het is aan de ontwikkelaar van de apps om daar goed mee om te gaan. Veel apps komen daarbij echter niet verder dan de standaard éénpunts muis-bediening. Applicaties met beeldmateriaal willen nog wel eens de zoom met twee vingers ondersteunen. Sommige radiologie-apps maken echter slim gebruik van de nieuwe aai-mogelijkheden.
Het invoeren van teksten is even wennen. Er zit een online toetsenbordje in, maar je moet nauwkeurig mikken om niet al te veel type-fouten te maken. Gelukkig zit er een duidelijke klik in en worden letters ook nog eens groot geprojecteerd als je een toets indrukt. (dit laatste gebeurt ook met passwords: de letters die je intypt worden eerst leesbaar getoond en dan pas als sterretje – het is dus oppassen geblazen dat niemand op je vingers kijkt). De iphone herkent zelf of je op webpagina of in een app ergens een tekst moet invullen: het toetsenbordje verschijnt dan automatisch.
Er zijn verschillende soorten toetsenborden: voor teksten,getallen, telefoonnrs, emailadressen en webadressen. Alleen jammer dat de iphone niet altijd weet welk toetsenbordje die moet presenteren en zoek je je soms rot naar het apestaartje. Ook bij complexe passwords (met kleine en hoofdletters, cijfers en symbolen) zoals die steeds meer vereist zijn, ben soms wel even bezig met het steeds switchen tussen toetsenbordjes.
De iphone kent veel verborgen truukjes die je moet weten en die niet vanzelf uit de interface duidelijk worden. Dat is toch eigenlijk een doodzonde in interface-land. Zo kun je apps bij elkaar in mappen zetten. De procedure daarvoor is een heel ritueel: Je moet één van de app-icoontjes net zo lang aanraken dat alles begint te wiebelen. Daarna moet je een app-icoontje op een andere schuiven en loslaten. Op dat moment wordt een map gemaakt die je dan een naam kunt geven. Tenslotte moet je op de home knop drukken om weer naar af te gaan.
De gebruiksvriendelijkheid van de app in zijn geheel ligt echter vooral aan de gebruiksvriendelijkheid van de apps die je gebruikt en de inventiviteit van de app-ontwikkelaars. Zo is er een hele reeks van PDF readers, maar het verschil in bruikbaarheid is groot. Daarover later meer.
Compatibiliteit is niet echt een Apple-ding. oké je bent compatible met de iPad en iPod touch voor een deel. Verdere compatibiliteit wordt vooral bereikt door apps te ontwikkelen op meerdere platforms tegelijk. Een leuke ontwikkelomgeving waar we naar gaan kijken is AppCelerator die het mogelijk maakt om op basis van iets javascript-achtigs apps te ontwikkelen voor de iphone en android-apparaten. Webapplicaties zijn een andere manier om compatibiliteit te bereiken (we hebben echter nog niet echt gekeken naar javascript en flash-applicaties op het web), maar we willen graag naar apps kijken waarvoor je niet steeds online hoeft te zijn.
Het is altijd leuk om cadeautjes uit te pakken. Zo ook de iphone. Het is even puzzelen om de iPhone aan de praat te krijgen. We kregen hem (natuurlijk) zonder SIM-kaart of abonnement. Om de iPhone te gebruiken moesten we die eerst aanmelden en daarvoor moetsen we er een SIM-kaart in stoppen – maar waar zit dat op de iPhone? Gelukkig hebben we dat gevonden en konden we de iPhone gebruiken.
Het volgende was omgaan met iTunes – daar komen namelijk onze apps vandaan. We willen dat een studentassistent met het apparaat gaat werken – en die willen we niet op kosten jagen. Hoe geef je nu iemand toegang tot een iTunes account om gratis of betaalde apps te downloaden, zonder dat je creditcardgegevens moet invullen? Gelukkig heeft Apple een achterdeur daarvoor: probeer via de appstore (vanuit de PC) een gratis app te downloaden. Maak vanuit die positie een nieuw account aan en alleen zo hoef je geen bankgegevens in te vullen. Wil je dan toch een betaalde app laten installeren kun je dat met iTunes giftcards regelen.
Toegang tot het lokale wifi-netwerk bleek geen enkel probleem te zijn. Dat is mooi, want dan kunnen we veel uitproberen zonder een abonnement. Hoe dat straks gaat in het ziekenhuis is nog een andere zaak…
Inmiddels hebben we al een hele reeks apps uitgeprobeerd op de iPhone en zeker op medisch gebied zitten er een aantal heel goede bij. De prijzen lopen erg uiteen: van gratis apps (met advertenties) tot enige tientjes (met uitschieters naar 200 euro).
Volgende keer meer over de apps en het werkplekleren tijdens de co-schappen!